Verzet in de vezels

Kleding is nooit neutraal: de naaldhak laat je wankelen. Het korset snoert je adem. De bh disciplineert je borsten. Tot op de dag van vandaag is kleding een terrein van emancipatie, strijd en zelfbeschikking. Vrouwen die zich de spijkerbroek toe-eigenden, mannen die de jurk aantrekken en daarmee grenzen oprekken. Mensen die de hele man/vrouw-indeling überhaupt hun kledingkast uit werkten.

Voor dit project, gerealiseerd in opdracht van de Cacaofabriek in Helmond, openden twee generaties Helmondse feministes - waaronder Dolle Mina’s van toen en nu - hun garderobes met een simpele vraag: wie hangt daar eigenlijk?Wat zegt je kledingkast over hoe je in het leven staat? Over vrouwelijkheid, plezier, woede, vrijheid — en het (opnieuw) moeten vechten voor verworven rechten?

De Dolle Mina’s zijn terug. In heel Nederland — en dus ook in Helmond. Samen met een nieuwe generatie blazen ze een erfenis van strijdbaarheid nieuw leven in. Want in een tijd van online mannenbolwerken, graaiend grootkapitaal en grillige wereldmachten blijkt verzet opnieuw een noodzaak. In vier sessies onderzochten we met deelnemers hoe onderdrukking, empowerment en emancipatie zichtbaar worden in wat je draagt. Hoe verzet niet alleen wordt geroepen, maar ook wordt gedragen. Hoe verschijnen zoals je wilt — ook als dat afwijkt — op zichzelf een daad van verzet kan zijn.

Concept & Ontwerp : Zwermers/ Paul van de Waterlaat

Op initiatief van: De Cacaofabriek / Julienne Tullemans

Fotografie: Biek van Bree

Deelnemers: Carla van der Zanden, Nel van der Boon, Rita Bevers, Marianne Eijgenraam, Maartje van der Neut, Jip Cremers, Loes Heijnen, Ilse van Kraaij

Vanuit de erfenis van Dolle Mina en Vrouwenbrigade Helmond